Πριν από λίγες ημέρες, στο Ελληνικό Φεστιβάλ του Λαβάλ, ανάμεσα στις μουσικές, τις ανταμώσεις και τη ζωντάνια της ελληνικής κοινότητας, συναντήσαμε έναν άνθρωπο που κουβαλά μέσα του μια ολόκληρη ιστορία δημιουργίας, μετανάστευσης και αγάπης για μια τέχνη που περνά από γενιά σε γενιά.
Ο Παύλος Φλίκας είναι από εκείνους τους ανθρώπους που κερδίζουν αμέσως τον συνομιλητή τους. Έξυπνος, χαμογελαστός, ανοιχτόκαρδος και ιδιαίτερα περιποιητικός, μιλούσε για τη ζωή του και την πορεία του με έναν τρόπο απλό και ουσιαστικό. Οι ιστορίες του είχαν πάντα μέτρο. Σύντομος λόγος, χωρίς περιττές αναλύσεις, αλλά με εκείνη τη ζωντάνια ανθρώπου που έχει ζήσει πολλά και έχει μάθει να κρατά την ουσία, αλλά και να συνεχίζει να ονειρεύεται.
Στο ίδιο μεγάλο κοινό τραπέζι βρισκόταν και η σύζυγός του Τίνα, η οποία συνομιλούσε με φίλους και ανθρώπους της κοινότητας. Οι δυο τους έχουν διανύσει μια μακρά κοινή πορεία, τόσο στη ζωή με μια πανέμορφη οικογένεια, όσο και στη δημιουργία, έχοντας χτίσει μαζί μια οικογενειακή επιχείρηση που αποτελεί σήμερα σημείο αναφοράς στον χώρο της γουνοποιίας στο Μόντρεαλ. Αξίζει να σημειωθεί πως κατά τη διάρκεια της βραδιάς η επικοινωνία του ζευγαριού ήταν έντονη, αλλά δύσκολο να μεταφραστεί από κοινούς ανθρώπους. Οι υπέροχες συναντήσεις των ματιών τους ήταν αστραπιαίες και γεμάτες άπειρες λέξεις και συναισθήματα.
Η ιστορία του Παύλου Φλίκα ξεκινά στο Δαφνερό Κοζάνης. Από μικρός γνώρισε την τέχνη της γουνοποιίας, καθώς σε ηλικία μόλις 12 ετών άρχισε να μαθαίνει το επάγγελμα κοντά σε τοπικούς γουναράδες. Όπως ο ίδιος έχει περιγράψει, σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωσή του είχε και ένας δάσκαλος της τέχνης, τον οποίο περνούσε ώρες ακούγοντας να μιλά για τη γούνα, τις τεχνικές, τα μυστικά και την εμπειρία μιας δουλειάς που απαιτεί υπομονή, ακρίβεια αλλά και ταλέντο.
Η μαθητεία εκείνων των χρόνων αποτέλεσε τη βάση μιας πορείας ζωής. Σε ηλικία 16 ετών μετανάστευσε στον Καναδά, όπου συνέχισε να εξελίσσει την τεχνική του και να εργάζεται με διαφορετικά είδη γούνας, όπως βιζόν, κάστορα και αλεπού. Το 1982 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του Τίνα τη Starlight Furs στο Μόντρεαλ. Η επιχείρηση ξεκίνησε από την περιοχή του De Maisonneuve, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στη λεωφόρο du Parc, στην περιοχή της Cité de la Mode. Μέσα στα χρόνια εξελίχθηκε σε ένα εργαστήριο χειροποίητης δημιουργίας γούνινων ενδυμάτων και αξεσουάρ, με πελάτες στον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.
Η Starlight Furs δεν περιορίζεται μόνο στη δημιουργία νέων προϊόντων. Παρέχει επίσης υπηρεσίες μεταποίησης και ανανέωσης παλιών γουναρικών, ειδικές παραγγελίες, επιδιορθώσεις, καθαρισμό και φύλαξη, διατηρώντας μια φιλοσοφία που βασίζεται στη χειροποίητη εργασία και στη μακρά διάρκεια ζωής των δημιουργιών.
Για τον Παύλο Φλίκα, όμως, η γουνοποιία δεν είναι μόνο επάγγελμα. Είναι μια τέχνη που χρειάζεται να συνεχιστεί. Για τον λόγο αυτό προσφέρει μαθήματα σε ανθρώπους που θέλουν να γνωρίσουν την τεχνική της γουνοποιίας, τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο, μεταφέροντας τη γνώση και την εμπειρία δεκαετιών στη νέα γενιά τεχνιτών.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας στο Πανηγύρι του Λαβάλ, φάνηκε και η βαθιά σύνδεσή του με την Ελλάδα. Όταν πληροφορήθηκε την είδηση για την πυρκαγιά στη Θεσσαλονίκη και το τοξικό νέφος που δημιουργήθηκε, η χαρά της στιγμής έδωσε τη θέση της στην ανησυχία ενός ανθρώπου που παρακολουθεί με αγωνία όσα συμβαίνουν στην πατρίδα του.
Το πρόσωπό του σκοτείνιασε για λίγο και η συζήτηση πέρασε έτσι και στα περιβαλλοντικά ζητήματα. Ο ταλαντούχος γουνοποιός εξέφρασε την προσωπική του άποψη ότι η προστασία της φύσης απαιτεί μια ευρύτερη συζήτηση για τη συνολική περιβαλλοντική επιβάρυνση, αναφέροντας ιδιαίτερα τη χρήση πλαστικών και συνθετικών υλικών. Για τον ίδιο, η φυσική γούνα αποτελεί μέρος μιας παραδοσιακής τέχνης και δεν θα πρέπει να ταυτίζεται με την καταστροφή του περιβάλλοντος.
«Ελάτε να περάσουμε μια μέρα στο εργαστήριό μου. Έχουν περάσει πολλοί για τέτοιου είδους συζητήσεις», σχολίασε με νόημα.
Η διαδρομή του Παύλου Φλίκα είναι μια ιστορία που ξεκινά από ένα μικρό χωριό της Κοζάνης και φτάνει μέχρι το Μόντρεαλ. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που μετέφερε μια ελληνική τέχνη σε μια νέα πατρίδα, δημιούργησε μια επιτυχημένη οικογενειακή επιχείρηση και συνεχίζει να πιστεύει στη δύναμη της γνώσης, της δημιουργίας και της μετάδοσής της στις επόμενες γενιές.
